To już dziesiąty wpis z cyklu „Benchmark Forum” – dzisiejszy dotyczy projektu objaśnień podatkowych dotyczących metody koszt plus, który został opublikowany na stronie MF. Poniżej prezentujemy kluczowe wnioski płynące z projektu:
- Metoda koszt plus polega na „zgromadzeniu” kosztów poniesionych w ramach transakcji przez podmiot dokonujący sprzedaży i dodanie do tych kosztów rynkowego narzutu uwzględniającego funkcje, ryzyka i aktywa zaangażowane w transakcji przez podmiot sprzedający (zastosowanie porównywalnego narzutu zysku w stosunku do porównywalnej bazy kosztowej jest istotą metody koszt plus).
- Metoda koszt jest stosowana z reguły dla podmiotów „rutynowych” (brak pełnienia istotnych funkcji, angażowania istotnych aktywów, ponoszenia istotnych ryzyk) celem pokrycia kosztów związanych z transakcją i uzyskania rynkowego poziom zysku (narzutu), odpowiadającego „prostemu” profilowi funkcjonalnemu.
- Metoda koszt plus jest najczęściej stosowana dla poniższych kategorii transakcji:
- produkcja kontraktowa;
- usługi przerobu półproduktów;
- dystrybucja o ograniczonym ryzyku;
- usługi o niskiej wartości dodanej z zakresu IT, HR, utrzymania obiektów, księgowości etc.
- Baza kosztowa w metodzie koszt plus obejmuje:
- sumę kosztów bezpośrednio związanych z wytworzeniem we własnym zakresie, lub nabyciem przedmiotu transakcji kontrolowanej, czyli de facto z bazy kosztowej wyłączone zostają koszty ogólnego zarządu, koszty sprzedaży oraz koszty wydziałowe, albo
- sumę kosztów bezpośrednio lub pośrednio związanych z wytworzeniem we własnym zakresie lub nabyciem przedmiotu transakcji kontrolowanej.
- Co do zasady (zgodnie z OECD) w metodzie koszt plus nie uwzględnia się kosztów ogólnego zarządu, niemniej w niektórych przypadkach jest to uzasadnione (polskie regulacje od 2019 r. dopuszczają uwzględnianie kosztów ogólnego zarządu), np. w sytuacji weryfikacji narzutu operacyjnego na bazie RZiS w wariancie porównawczym (wariant porównawczy nie „wydziela” kosztów ogólnego zarządu).
- Mniejsze znaczenie w metodzie koszt plus ma kryterium cech charakterystycznych dóbr lub usług (większe znaczenie ma analiza funkcjonalna tj. np. czy funkcje podmiotu są „proste” czy raczej „rozbudowane”). Niemniej podatnicy stosujący metodę koszt plus powinni dążyć do zachowania porównywalności branży, asortymentu czy zaawansowania technologicznego.
Do 17 marca trwał etap konsultacji publicznych dotyczących omawianego projektu objaśnień, niemniej na ostateczną wersję objaśnień należy jeszcze poczekać.
