Nie tylko organy zawężają rozumienie kosztów kwalifikowanych w PSI

W wyroku z 20 listopada 2020 r. o sygn. I SA/Łd 419/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził, że wydatki poniesione przez Spółkę na: 

• budowę budynku administracyjnego, wraz z częścią socjalną przeznaczoną dla pracowników, budowę części socjalnej w budynku służącym do produkcji 
  i magazynowania, parkingu i placu manewrowego, czy budowli, służących dostawie mediów, 
• nie można uznać za koszty kwalifikowane, gdyż te budynki i budowle w wyżej określonym zakresie nie przyczyniają się do wzrostu zdolności produkcyjnych przedsiębiorstwa czy też do dywersyfikacji, których dotyczy decyzja o wsparciu. 

 

Powyższe stanowisko, zawężające rozumienie kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji, prezentowane w ostatnim czasie przez Dyrektora Krajowej Administracji Skarbowej, w naszej ocenie: 

• nie ma podstaw w literalnym brzmieniu przepisów, 
• jest całkowicie oderwane od rzeczywistości biznesowej. 

Należy wskazać, że ustawa o wspieraniu nowych inwestycji definiuje nową inwestycję jako: 

• „inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z założeniem nowego zakładu, zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu, dywersyfikacją produkcji zakładu przez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w zakładzie lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego istniejącego zakładu (…)”, 
• a nie jak wydaje się ją odczytywać WSA w Łodzi, czy Dyrektor KIS: „inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne wpływające na działalność produkcyjną nowego zakładu, wpływające na zwiększenie zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu, wpływające na dywersyfikację produkcji zakładu przez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w zakładzie lub wpływające na zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego istniejącego zakładu (…)”. 

 

Oczywistym jest, że ustawodawca definiując nową inwestycję w określony sposób uznał za koszty kwalifikowane wszelkie wydatki (spełniające warunki wskazane w rozporządzeniu) związane z nową inwestycją, bowiem zdaje sobie sprawę, że: 

• wydatki ponoszone na infrastrukturę „okołoprodukcyjną” samej produkcji nie realizują, ale 
• gdyby nie nowa inwestycja w infrastrukturę produkcyjną, wydatki na infrastrukturę  „okołoprodukcyjną” także nie zostały by poniesione. 

O „problematycznym” wyroku WSA w Łodzi chcielibyśmy z Państwem porozmawiać na webinarium do którego zapisy znajdują się pod tym linkiem . Serdecznie zapraszamy 11 maja 2021 r. godzina 11:00.