Spółka, będąca producentem części samochodowych zawarła z kontrahentem umowę na podstawie której:
- dostarcza towary do magazynu kontrahenta,
- a własność towarów przechodzi na kontrahenta w momencie ich pobrania z magazynu.
Zgodnie z umową:
- przyjęto tygodniowy okres rozliczeniowy – Spółka wystawiała faktury obejmujące wszystkie towary pobrane przez kontrahenta w danym tygodniu,
- a wynagrodzenie ustalane było w euro – Spółka wykazywała na fakturze podatek VAT w walucie polskiej, przeliczony według średniego kursu NBP z dnia poprzedzającego wystawienie faktury – stosowała zatem jeden kurs waluty obcej.
Podatniczka stała na stanowisku, że pobieranie towarów z magazynu może być uznane za dostawę ciągłą. Odmiennego zdania był organ podatkowy oraz WSA – na podstawie dokumentów WZ można wyodrębnić pojedyncze dostawy i każda z nich powinna być odrębnie fakturowana.
Rację Spółce przyznał dopiero NSA w wyroku z dnia 11 września 2018 r. (sygn. akt I FSK 1765/16; uzasadnienie jeszcze niepublikowane), w którym orzekł, że:
- podatnik może rozliczać VAT w ustalonych w umowie z kontrahentem okresach rozliczeniowych,
- możliwość wyodrębnienia pojedynczych dostaw nie jest równoznaczna z brakiem ciągłości dostaw towarów,
- obowiązek podatkowy powstawać będzie z chwilą zakończenia przyjętego okresu rozliczeniowego.
Sąd odniósł się także do kwestii stosowania kursu waluty obcej – podatnik może stosować jeden kurs waluty obcej dla przeliczenia na PLN – właściwy będzie średni kurs euro ogłaszany przez NBP na ostatni dzień roboczy poprzedzający ostatni dzień okresu rozliczeniowego.
Analogiczne stanowisko zaprezentowane zostało m.in. w wyrokach NSA z dnia 12 lipca 2017 r. (I FSK 1714/15) oraz 12 czerwca 2018 r (sygn. akt I FSK 1333/16).
