W stanie faktycznym opisywanej sprawy podatnik we wniosku o interpretację indywidualną wskazał, że będzie realizował szereg transakcji z podmiotami powiązanymi (m.in. świadczenie usług doradztwa podatkowego, nabycie usług księgowych, nabycie licencji na znak towarowy, udzielenie pożyczki) twierdząc, że dla określenia obowiązku dokumentacyjnego każdą „transakcję” należy traktować jako „innego rodzaju” zgodnie z art. 9a ust. 1d ustawy o CIT i tym samym odnosić limity dokumentacyjne indywidualnie do poszczególnych wymienionych we wniosku zdarzeń.
W ocenie Wnioskodawcy, dla określania transakcji jednego rodzaju powinny być brane pod uwagę:
- charakter danej transakcji,
- pełnione funkcje,
- angażowane aktywa,
- ponoszone ryzyka i koszty, a także
- mechanizm kalkulacji ceny transakcji.
W rozstrzygnięciu WSA wskazał, że w przepisie jest mowa o transakcjach lub innych zdarzeniach jednego rodzaju. Dlatego też, w ocenie sądu, z literalnego brzmienia tego przepisu wynika tym samym, że tylko w stosunku do „innych zdarzeń” ustawodawca przewiduje, że muszą one być „jednego rodzaju”. W konsekwencji, w przypadku „transakcji” brak jest możliwości przyporządkowywania do poszczególnych grup (rodzajów transakcji) i tym samym należy sumować ich wartości dla celów określenia obowiązku TP.
Należy podkreślić dwa istotne problemy praktyczne związane z akceptacją przedstawionego wyżej stanowiska:
- po pierwsze w dalszym ciągu aktualne pozostaną wątpliwości związane z interpretacją pojęcia „transakcji” (brak definicji legalnej), co wynikać będzie z konieczności podziału zdarzeń gospodarczych na „transakcje” (niepodlegające grupowaniu) oraz „inne zdarzenia” (podlegające grupowaniu).
- po drugie podatnicy zostaną obciążeni obowiązkiem dokumentacyjnym (w tym w wielu przypadkach w zakresie sporządzania analiz porównawczych) obejmującym transakcje „marginalne” z punktu widzenia w punktu widzenia skali ich działalności.
Mając powyższe na uwadze, należy mieć nadzieję, że NSA rozstrzygnie przedmiotowy spór na korzyść podatnika orzekając w duchu ratio legis wprowadzonych zmian dotyczących określania obowiązku sporządzania dokumentacji cen transferowych.
