Możliwość stosowania przez gminę prewspółczynnika opartego na innych metodach niż wynikające z rozporządzenia w postaci udziału liczby metrów sześciennych dostarczonej wody do odbiorców zewnętrznych w całkowitej liczbie metrów sześciennych dostarczonej wody z użyciem gminnej infrastruktury wodociągowej – potwierdził DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 21 lipca 2026 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.225.2026.2.NF (odstępując jednak od uzasadnienia).
W stanie faktycznym wskazano, że gmina realizuje swoje zadania przez jednostkę budżetową, dostarcza więc wodę do:
- odbiorców zewnętrznych,
- odbiorców wewnętrznych jakimi są jednostki gminy – czyli do realizacji zadań własnych.
Gmina będzie w stanie precyzyjnie wskazać, ile metrów sześciennych wody zostało zużyte z wykorzystaniem infrastruktury na potrzeby odbiorców zewnętrznych (nawet w sytuacji, gdy część z nich nie posiada zamontowanych wodomierzy – liczba dostarczanej wody będzie określona wg. przeciętych norm zużycia wynikających z rozporządzenia), a ile na potrzeby odbiorców wewnętrznych.
Pozytywne stanowisko w zakresie takiej metody kalkulacji, jak również metod zbliżonych np. metoda oparta na zestawieniu obrotów z tytułu tej działalności były już przedmiotem rozstrzygnięć sądowo-administracyjnych. Tak m.in.:
- NSA w wyroku z 14 maja 2021 r., sygn. akt I FSK 1259/20,
- WSA w Łodzi w wyroku z 27 stycznia 2021 r., sygn. I SA/Łd 569/20.
Dodatkowo, przywołana interpretacja potwierdziła:
- brak obowiązku rozliczenia podatku VAT należnego dla dostaw do wewnętrznych odbiorców,
- są to bowiem czynności wykonywane w ramach jednego podatnika VAT.
Jak widać organy, po serii pozytywnych wyroków, przekonują się, że można reprezentatywny sposób, który będzie bardziej odpowiadał specyfice działalności niż te zaproponowane w rozporządzeniu.
