W lipcu 2016 r. (https://rzecznikpodatkowy.pl/rozliczenia-w-formie-kompensaty-jako-nkup/) pisaliśmy o wątpliwościach w zakresie ustalenia, czy do regulowania zobowiązań w formie kompensaty ma zastosowanie wchodząca w życie od 1 stycznia 2017 r. zasada uniemożliwiająca zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej płatność powyżej 15 000 PLN zostanie dokonana bez pośrednictwa rachunku płatniczego.
Wątpliwości w tej kwestii zostały rozwiane, co jest istotne i warte odnotowania przed wejściem w życie nowych przepisów. Przedsiębiorcy nie powinni mieć obaw, że nie zaliczą kompensaty w koszty podatkowe (o ile spełnione zostaną pozostałe warunki zaliczenia do KUP), co potwierdzają m.in.:
1. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 7 października 2016 r., sygn. 2461-IBPB-1-2.4510.772.2016.1.AK, z której wynika, że:
- „Spółka może dokonywać kompensaty wzajemnych wierzytelności bez względu na ograniczenia kwotowe wynikające z art. 15d ust. 1 ustawy pdop i rozliczone w drodze kompensaty zobowiązania Spółki będą stanowiły koszt uzyskania przychodów w całości pod warunkiem spełnienia wszystkich przesłanek wynikających z art. 15 ust. 1 ustawy pdop”, ponieważ
- „dyspozycja art. 15d ust. 1 ustawy pdop odnosi się wyłącznie do regulowania zobowiązań w formie pieniężnej (czyli ich zapłaty)”.
2. informacja zamieszczona w dniu 13 października 2016 r. na stronie Ministerstwa Finansów, w której wskazano, że „uregulowania zobowiązań takie jak m.in. kompensata (potrącenie), czy wymiana barterowa nie są objęte omawianymi przepisami”.
Należy w pełni zgodzić się z tym rozstrzygnięciem, bowiem nowo dodany przepis w ustawie o CIT odnosi się do „płatności”, która jest tylko jednym z rodzajów regulowania zobowiązań, obok innych form wygaszania zobowiązań, np. kompensaty. Zatem „płatności” nie należy przypisywać szerszego znaczenia, obejmującego swym zakresem również np. kompensatę.
