Obowiązujący od 1 stycznia 2015 r. art. 26 ust 1i. CIT stanowi, iż:
- Jeżeli miejsce siedziby podatnika dla celów podatkowych zostało udokumentowane certyfikatem rezydencji niezawierającym okresu jego ważności, płatnik przy poborze podatku uwzględnia ten certyfikat przez okres kolejnych dwunastu miesięcy od dnia jego wydania.
Przepis, który miał być odpowiedzią na rozbieżne dotychczas orzecznictwo sądów, wywoływał kolejne wątpliwości. Literalna wykładnia cytowanego przepisu nie odpowiadała jednoznacznie na pytanie, czy okres ważności należy rozumieć, jako:
- okres ważności certyfikatu jako dokumentu, niezależnie od wskazanego w certyfikacie okresu rezydencji,
- okres rezydencji wskazany w certyfikacie.
Wobec takich wątpliwości, TLA wystąpiła z wnioskiem o interpretację indywidualną, przedstawiając następujące stanowisko:
- jeżeli w certyfikacie rezydencji jest wskazany okres, którego certyfikat dotyczy, certyfikat jest uwzględniany wyłącznie w odniesieniu do transakcji z tego okresu, tj. okresem ważności certyfikatu jest ten okres wskazany w certyfikacie, niezależnie od momentu jego wydania
- jeżeli w certyfikacie rezydencji nie jest wskazany okres, którego dotyczy, a jedynie wskazana jest data jego wystawienia, certyfikat uwzględniany jest wyłącznie do transakcji mających miejsce przez okres kolejnych dwunastu miesięcy od dnia jego wydania (certyfikat jest ważny przez okres kolejnych dwunastu miesięcy od dnia jego wydania).
Organ podatkowy, odstępując od uzasadnienia, potwierdził powyższe stanowisko, które jest korzystne dla podmiotów, które w roku 2015 nie uzyskiwały na bieżąco certyfikatów rezydencji. Stanowisko potwierdzone w interpretacji pozwala bowiem uzyskać obecnie certyfikat za rok 2015, przy czym w takim certyfikacie musi być wyraźnie wskazane, że dany podmiot był rezydentem w roku 2015.
Oczywiście podkreślić należy, iż podmioty stosując taką wykładnię powinny rozważyć uzyskanie dla siebie indywidualnej interpretacji.
