Mając na uwadze przepis art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT:
- usługi ubezpieczeniowe nie zostały wprost wymienione w katalogu zawartym w tym przepisie, jednak
- katalog ten zawiera usługi gwarancji i poręczeń oraz świadczenia o podobnym charakterze.
Dotychczas, z uwagi na dostrzegane istotne różnice pomiędzy ubezpieczeniem i gwarancją:
- organy podatkowe twierdziły, że usługi ubezpieczeniowej nie należy traktować jako świadczenia o charakterze podobnym do gwarancji, wobec czego
- usługi te, zdaniem organów, nie podlegały opodatkowaniu podatkiem u źródła,
- tak np. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z dnia 5 października 2015 r., sygn. IBPB-1 -3/4510-385/15/AW oraz Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z dnia 4 września 2013 r., sygn. IBPBI/2/423-686/13/PP.
Obecnie podejście to uległo zmianie:
- organy uznały, że ubezpieczenia są jednak usługami podobnymi do usług gwarancji, wobec czego
- ich nabycie podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła ze stawką 20%,
- tak np. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 5 września 2017 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.132.2017.1.AJ, powołując się na wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 11 kwietnia 2017 r., sygn. I SA/Rz 119/17 (orzeczenie prawomocne, brak publikacji uzasadnienia).
Z słusznością stanowiska organów i sądów można oczywiście polemizować, ale w celu uchronienia się przed zapłatą podatku u źródła płatnicy tego podatku powinni rozważyć:
- pozyskiwanie certyfikatów rezydencji kontrahentów – ważnych na dzień dokonania zapłaty za usługę ubezpieczenia (w odniesieniu do przeszłości uzyskanie certyfikatów potwierdzających rezydencję w momencie zapłaty),
- na podstawie których będzie można uniknąć opodatkowania zgodnie z postanowieniami odpowiedniej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
