MF rozpoczęło konsultacje podatkowe drugiego projektu objaśnień podatkowych dotyczących weryfikacji rozliczeń kontrahenta z podmiotem z „raju podatkowego”.
Przypomnijmy – podatnik powinien zweryfikować, czy zaszły przesłanki powstania obowiązku sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych, tj.:
- czy dokonuje transakcji „jednorodnej” (z podmiotami powiązanymi lub niepowiązanymi),
- której wartość za rok podatkowy przekracza 500 000 PLN netto,
- i czy rzeczywistym właścicielem jest podmiot mający miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd w „raju podatkowym”.
Obowiązuje przy tym domniemanie, że rzeczywisty właściciel ma miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd w „raju podatkowym” w sytuacji, gdy kontrahent podatnika (powiązany lub niepowiązany) dokonuje w roku podatkowym rozliczeń z takim podmiotem. Przy ustalaniu tych okoliczności podatnicy są obowiązani do dochowania należytej staranności.
W efekcie podatnik musi weryfikować, czy kontrahenci powiązani lub niepowiązani, z którymi podatnik realizuje transakcje przekraczające 500 tys. PLN są rzeczywistymi właścicielami — a jeżeli nie są i nie wiedzą, czy rzeczywistym właścicielem jest podmiotu z „raju podatkowego” – czy dokonują rozliczeń z podmiotami z rajów podatkowych.
W alercie omówiliśmy pierwszy projekt objaśnień. Poniżej prezentujemy kluczowe kwestie, na które drugi projekt już zapatruje się inaczej:
- „Przy ustalaniu jednorodności transakcji na gruncie art. 11o ust. 1a ustawy o CIT należy uwzględnić relacje z jednym kontrahentem („drugą stroną transakcji”)”
TLA: Limit 500 tys. PLN weryfikuje się dla transakcji „jednorodnych” z jednym kontrahentem- poprzedni projekt nie zajmował stanowiska w tej kwestii;
- „Weryfikacji pod kątem powstania obowiązku z art. 11o ust. 1a ustawy o CIT podlegają transakcje związane z uregulowaniem należności drugiej strony transakcji (zwane dalej: „transakcjami zakupowymi”). Dotyczy to transakcji zakupowych z perspektywy podatnika, czyli takich, w których nabywa on towary lub usługi jako związane z transferem należności do drugiej strony transakcji”.
TLA: Poprzedni projekt obejmował w tym zakresie również transakcje „sprzedażowe”;
- „W pierwszej kolejności podatnik powinien zweryfikować, czy jego kontrahent (druga strona transakcji) jest rzeczywistym właścicielem. W przypadku potwierdzenia tej okoliczności podatnik nie ma obowiązku sporządzania dokumentacji z art. 11o ust. 1a ustawy o CIT”.
- „Dla dochowania należytej staranności przy ustalaniu przesłanek powstania obowiązku wystarczające jest pozyskanie przez podatnika oświadczenia od drugiej strony transakcji, z którego wynika, że jest on rzeczywistym właścicielem w ramach realizowanej transakcji (z zastrzeżeniem pkt 32 i 33). Uzyskanie takiego oświadczenia zasadniczo kończy proces weryfikacji, z zastrzeżeniem pkt 32 i 33”.
TLA: Uzyskanie oświadczenia, że kontrahent jest rzeczywistym właścicielem jest co do zasady wystarczające – pierwsza wersja projektu nie wskazywała na minimum czynności przy ustalaniu rzeczywistego właściciela (stąd wątpliwości czy należało stosować rozbudowane procedury jak przy należytej staranności w WHT);
- W sytuacji, gdy podatnik nie zgromadzi informacji wystarczających do poczynienia powyższych ustaleń [ustalenie rzeczywistego właściciela – przyp. TLA], powinien przejść do weryfikacji podstawy domniemania, tj. posiadania przez drugą stronę transakcji rozliczeń z podmiotem rajowym (…) Przy tym rozliczenia powinny wynikać z transakcji zakupowych z perspektywy kontrahenta podatnika, tj. powinny być związane z zapłatą, którą otrzymuje podmiot rajowy (lub podmioty rajowe). Łączna kwota uregulowanych należności podmiotów rajowych powinna być materialnie istotna, tj. wynosić co najmniej 500.000 zł.
- Co do zasady, domniemanie nie zachodzi, gdy druga strona transakcji realizuje z podmiotem rajowym jedynie transakcje związane z zapłatą należności na jej rzecz (zwane dalej: „transakcjami sprzedażowymi”). Oznacza to, że podstawą domniemania objęte jest „otrzymanie należności” przez podmiot rajowy, czyli druga strona transakcji realizuje z podmiotem rajowym transakcje, z jej perspektywy, zakupowe.
TLA: MF proponuje, aby domniemanie mało miejsce wyłącznie, gdy kontrahent podatnika przekazuje środki do raju (transakcje „zakupowe”) o wartości co najmniej 500 tys. zł (poprzednio każda płatność skutkowała domniemaniem);
- W sytuacji braku uzyskania odpowiedzi od kontrahenta, czy realizował on transakcje zakupowe z rajami i jednocześnie zweryfikowania we własnym zakresie hipotetycznej „szansy” realizacji takich transakcji (np. analiza CRBR, rejestru handlowego kontrahenta, weryfikacja strony www kontrahenta) nie ma obowiązku sporządzania dokumentacji (tak wynika z pośrednio z przykładu nr 4).
TLA: W pierwszej wersji objaśnień brakowało informacji, czy występuje obowiązek TP w przypadku gdy kontrahent nie udzieli odpowiedzi.
Drugi projekt objaśnień wydaje się już bardziej dopracowanym dokumentem niż w wersji pierwszej, niemniej patrząc na znaczące „przemodelowanie” drugiego projektu, nie można wykluczyć, iż finalna wersja objaśnień będzie zawierała dodatkowe „niespodzianki”.
