pl+48 71 794 01 27
·
kancelaria@tla-kancelaria.pl
·
Pon - Pt 08:00-16:00
Śledź nas na Linkedin

skRAJne obciążenia dla podatników – II projekt objaśnień

TLA Kancelaria > Ceny transferowe > skRAJne obciążenia dla podatników – II projekt objaśnień
Palma na plaży słonecznej

MF rozpoczęło konsultacje podatkowe drugiego projektu objaśnień podatkowych dotyczących weryfikacji rozliczeń kontrahenta z podmiotem z „raju podatkowego”.  

Przypomnijmy – podatnik powinien zweryfikować, czy zaszły przesłanki powstania obowiązku sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych, tj.: 

  • czy dokonuje transakcji „jednorodnej” (z podmiotami powiązanymi lub niepowiązanymi), 
  • której wartość za rok podatkowy przekracza 500 000 PLN netto, 
  • i czy rzeczywistym właścicielem jest podmiot mający miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd w „raju podatkowym”. 

Obowiązuje przy tym domniemanie, że rzeczywisty właściciel ma miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd w „raju podatkowym” w sytuacji, gdy kontrahent podatnika (powiązany lub niepowiązany) dokonuje w roku podatkowym rozliczeń z takim podmiotem. Przy ustalaniu tych okoliczności podatnicy są obowiązani do dochowania należytej staranności. 

W efekcie podatnik musi weryfikować, czy kontrahenci powiązani lub niepowiązani, z którymi podatnik realizuje transakcje przekraczające 500 tys. PLN są rzeczywistymi właścicielami — a jeżeli nie są i nie wiedzą, czy rzeczywistym właścicielem jest podmiotu z „raju podatkowego” – czy dokonują rozliczeń z podmiotami z rajów podatkowych. 

W alercie omówiliśmy pierwszy projekt objaśnień. Poniżej prezentujemy kluczowe kwestie, na które drugi projekt już zapatruje się inaczej: 

  • „Przy ustalaniu jednorodności transakcji na gruncie art. 11o ust. 1a ustawy o CIT należy uwzględnić relacje z jednym kontrahentem (drugą stroną transakcji”)”  
TLA: Limit 500 tys. PLN weryfikuje się dla transakcji „jednorodnych” z jednym kontrahentem- poprzedni projekt nie zajmował stanowiska w tej kwestii; 
  • „Weryfikacji pod kątem powstania obowiązku z art. 11o ust. 1a ustawy o CIT podlegają transakcje związane z uregulowaniem należności drugiej strony transakcji (zwane dalej: „transakcjami zakupowymi”). Dotyczy to transakcji zakupowych z perspektywy podatnika, czyli takich, w których nabywa on towary lub usługi jako związane z transferem należności do drugiej strony transakcji”.  
TLA: Poprzedni projekt obejmował w tym zakresie również transakcje „sprzedażowe”; 
  • „W pierwszej kolejności podatnik powinien zweryfikować, czy jego kontrahent (druga strona transakcji) jest rzeczywistym właścicielem. W przypadku potwierdzenia tej okoliczności podatnik nie ma obowiązku sporządzania dokumentacji z art. 11o ust. 1a ustawy o CIT”
  • „Dla dochowania należytej staranności przy ustalaniu przesłanek powstania obowiązku wystarczające jest pozyskanie przez podatnika oświadczenia od drugiej strony transakcji, z którego wynika, że jest on rzeczywistym właścicielem w ramach realizowanej transakcji (z zastrzeżeniem pkt 32 i 33). Uzyskanie takiego oświadczenia zasadniczo kończy proces weryfikacji, z zastrzeżeniem pkt 32 i 33”
TLA: Uzyskanie oświadczenia, że kontrahent jest rzeczywistym właścicielem jest co do zasady wystarczające – pierwsza wersja projektu nie wskazywała na minimum czynności przy ustalaniu rzeczywistego właściciela (stąd wątpliwości czy należało stosować rozbudowane procedury jak przy należytej staranności w WHT) 
  • W sytuacji, gdy podatnik nie zgromadzi informacji wystarczających do poczynienia powyższych ustaleń [ustalenie rzeczywistego właściciela – przyp. TLA], powinien przejść do weryfikacji podstawy domniemania, tj. posiadania przez drugą stronę transakcji rozliczeń z podmiotem rajowym (…) Przy tym rozliczenia powinny wynikać z transakcji zakupowych z perspektywy kontrahenta podatnika, tj. powinny być związane z zapłatą, którą otrzymuje podmiot rajowy (lub podmioty rajowe). Łączna kwota uregulowanych należności podmiotów rajowych powinna być materialnie istotna, tj. wynosić co najmniej 500.000 zł.  
  • Co do zasady, domniemanie nie zachodzi, gdy druga strona transakcji realizuje z podmiotem rajowym jedynie transakcje związane z zapłatą należności na jej rzecz (zwane dalej: „transakcjami sprzedażowymi”). Oznacza to, że podstawą domniemania objęte jest „otrzymanie należności” przez podmiot rajowy, czyli druga strona transakcji realizuje z podmiotem rajowym transakcje, z jej perspektywy, zakupowe. 
TLA: MF proponuje, aby domniemanie mało miejsce wyłącznie, gdy kontrahent podatnika przekazuje środki do raju (transakcje „zakupowe”) o wartości co najmniej 500 tys. zł (poprzednio każda płatność skutkowała domniemaniem); 
  • W sytuacji braku uzyskania odpowiedzi od kontrahenta, czy realizował on transakcje zakupowe z rajami i jednocześnie zweryfikowania we własnym zakresie hipotetycznej „szansy” realizacji takich transakcji (np. analiza CRBR, rejestru handlowego kontrahenta, weryfikacja strony www kontrahenta) nie ma obowiązku sporządzania dokumentacji (tak wynika z pośrednio z przykładu nr 4).  
TLA: W pierwszej wersji objaśnień brakowało informacji, czy występuje obowiązek TP w przypadku gdy kontrahent nie udzieli odpowiedzi. 

Drugi projekt objaśnień wydaje się już bardziej dopracowanym dokumentem niż w wersji pierwszej, niemniej patrząc na znaczące „przemodelowanie” drugiego projektu, nie można wykluczyć, iż finalna wersja objaśnień będzie zawierała dodatkowe „niespodzianki”.     

Od 2017 r. doradca podatkowy nr wpisu 13149, absolwent Administracji na Wydziale Prawa Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego oraz Finansów i Rachunkowości na Wydziale Zarządzania i Finansów Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu. E-mail: remigiusz.markiel@tla-kancelaria.pl

Powiązane wpisy

Najnowsze wpisy

Podatek od nieruchomości
Jak ustalić wysokość w świetle – kolejne wątpliwości w podatku od nieruchomości
22 września 2022
Przetwarzanie danych osobowych w celu zabezpieczenia roszczeń lub obrony praw administratora
20 września 2022
Podatek od spadków i darowizn – podwyżka kwot niepodlegających opodatkowaniu 
14 września 2022

Archiwa