Ukształtowana w ostatnim czasie, niekorzystna dla podatników, linia interpretacyjna organów podatkowych ograniczająca możliwość zaliczenia w koszty podatkowe odsetek płaconych w związku z uczestnictwem w systemie cash-poolingu jest konsekwentnie przełamywana przez sądy administracyjne (dotychczas na poziomie I instancji).
Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem MF, umowa o wspólnym zarządzaniu płynnością finansową, umożliwiająca wzajemne bilansowanie sald rachunków Spółek należących do tej samej grupy kapitałowej:
- jest umową pożyczki w rozumieniu art. 16 ust. 7b PDOPrU,
- dla której znajdą zastosowanie przepisy o niedostatecznej kapitalizacji.
Ze stanowiskiem tym nie zgadzają się sądy administracyjne. Stając po stronie podatników zwracają uwagę, iż w momencie przystąpienia do umowy cash-poolingu nieznane są elementy przedmiotowo istotne dla umowy pożyczki:
- wysokość udostępnianych środków,
- tożsamość podmiotu, któremu udostępniane są środki, a ponadto
- brak jest możliwości swobodnego dysponowania środkami przez uczestników systemu.
Stosunki pomiędzy uczestnikami systemu nie powinny być kwalifikowane, jako udzielenie pożyczki, o której mowa w art. 16 ust 7b PDOPrU. Tym samym odsetki płacone w ramach umowy cash-poolingu nie powinny podlegać restrykcjom wynikającym z przepisów o niedostatecznej kapitalizacji.
Ponieważ wszystkie korzystne dla podatników wyroki na chwilę obecną są nieprawomocne (organy podatkowe składały skargę kasacyjną), niestety podatnicy będą musieli jeszcze poczekać na rozstrzygnięcia NSA, o którym będziemy Państwa informować.
