Pragniemy wskazać Państwu na korzystny dla podatników wyrok WSA w Warszawie z 3 grudnia 2010 r. (sygn. akt III SA/Wa 2365/10), w którym sąd na potrzeby stosowania przepisów o niedostatecznej kapitalizacji (art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 ustawy o CIT) dokonał analizy pojęcia „wartość zadłużenia”.
WSA w Warszawie wydając wyrok, uznał, iż wartość zadłużenia odnosi się wyłącznie do instrumentów finansowych, rozumianych jako pożyczka, zgodnie z art. 16 ust. 7b ustawy o CIT. Jest to stanowisko odmienne od prezentowanego przez organy podatkowe, których zdaniem ustalając wartość zadłużenia należy mieć na względzie wszelkie transakcje, które powodują powstanie zadłużenia, (np. z tytułu kredytów handlowych, czy zobowiązań polegających na zapłacie ceny za dostarczony towar).
Porównując powyższe, odmienne interpretacje pojęcia „wartość zadłużenia” podkreślić należy, iż wyrok WSA w Warszawie jest korzystny dla podatników, gdyż zastosowanie zaprezentowanej przez sąd interpretacji może wpłynąć na kwotę odsetek (zwiększyć), która zostanie zaliczona do kosztów uzyskania przychodów.
WSA w Warszawie zaprezentowane stanowisko uzasadnił celem wprowadzenia przepisów o niedostatecznej kapitalizacji (ograniczenie finansowania od podmiotów powiązanych a tym samym ograniczenie „kształtowania” wyniku podatkowego), który zdaniem sądu determinuje rozumienie wprowadzonego na potrzeby tych przepisów pojęcia „wartość zadłużenia”. Tym samym WSA w Warszawie powołując się na konieczność dokonania wykładni funkcjonalnej stwierdził ,iż:
- celem wprowadzenia unormowania zawartego w art. 16 ust. 1 pkt. 60 i 61 updop było ograniczenie finansowania podmiotów gospodarczych działających w ramach tej samej grupy kapitałowej poprzez udzielanie im kredytów, czy pożyczek zamiast podnoszenia kapitału, a tym samym
- „wartość zadłużenia” w kontekście cienkiej kapitalizacji nie może być interpretowana w oderwaniu od definicji pożyczki zawartej w art. 16 ust. 7b updop., gdyż
- „tylko w przypadku udzielonej pożyczki powstaje po stronie pożyczkobiorcy obowiązek zapłaty odsetek, które co do zasady miałyby wpływ na wysokość podatku, gdyby nie cienka kapitalizacja. Skutku takiego nie wywołuje już zobowiązanie do zapłaty z innych tytułów np. nabycia od kontrahenta udziałowca towarów, nieruchomości itp., przy założeniu, że z tego tytułu nie powstaje obowiązek zapłaty jakichkolwiek odsetek czy też innych dodatkowych należności”.
Zdaniem TLA stanowisko zaprezentowane przez WSA w Warszawie zasadnie wskazuje na cel wprowadzenia przepisów o niedostatecznej kapitalizacji, odnosząc się tym samym jedynie do zadłużenia z tytułu pożyczki. Tym samym należy mieć nadzieję, iż stanowisko takie potwierdzi również wyrok NSA.
