Z doświadczenia TLA wynika, że rozliczanie transakcji łańcuchowych nastręcza podatnikom wielu problemów. Trudności dotyczą przede wszystkim ustalenia, która dostawa w łańcuchu jest ruchoma i tym samym może korzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 0%.
Problem ten został dostrzeżony przez UE. Zgodnie z dyrektywą Rady (UE) 2018/1910 z 4 grudnia 2018 r. (dalej: dyrektywa) zmieniającą dyrektywę 2006/112/WE – od 1 stycznia 2020 r. – zasady dotyczące ustalania dostawy ruchomej w ramach transakcji łańcuchowych zostaną ujednolicone w całej UE.
Zasada ustalania dostawy ruchomej – zgodnie z dyrektywą:
- w transakcjach łańcuchowych (czyli, gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub transportowane z jednego państwa członkowskiego do innego państwa członkowskiego bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego klienta w łańcuchu),
- „wysyłkę lub transport przypisuje się wyłącznie do dostawy dokonanej do podmiotu pośredniczącego”,
- zatem transakcją ruchomą będzie dostawa dokonana do podmiotu pośredniczącego (pierwsza dostawa),
- podmiot pośredniczący to: „dostawca w łańcuchu inny niż pierwszy dostawca w łańcuchu, który wysyła lub transportuje towar samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz”.
Wyjątek od powyższej zasady ustalania dostawy ruchomej:
- dostawą ruchomą będzie dostawa towarów dokonana przez podmiot pośredniczący,
- w przypadku gdy podmiot ten przekazał swojemu dostawcy numer identyfikacyjny VAT nadany mu przez państwo członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane.
Przepisy te należy stosować od 1 stycznia 2020 r., natomiast państwa członkowskie UE mają czas do 31 grudnia 2019 r. na wprowadzenie do przepisów krajowych regulacji, które odzwierciedlą postanowienia wynikające z dyrektywy.
Rozwiązanie to należy ocenić jak najbardziej pozytywnie. Miejmy nadzieję, że zakończy to bezpowrotnie rozbieżności i problemy w identyfikacji dostaw ruchomych w ramach transakcji trójstronnych.
