Od 1 stycznia 2016 r. został wprowadzony przepis art. 2a Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego rozstrzyga się na korzyść podatnika.
W dniu 29 grudnia 2015 r. Minister Finansów wydał interpretację ogólną w sprawie powyższej regulacji, zgodnie z którą:
- zasada ta dotyczy tylko wątpliwości co do treści przepisów prawa, nie ma zastosowania w zakresie stanu faktycznego,
- organ podatkowy rozstrzygający sprawę podatkową jest głównym adresatem tej zasady, jednakże podatnik ma prawo powoływać się na ten przepis w celu jego zastosowania przez organ,
- pomimo, że w przepisie mowa jest tylko i wyłącznie o podatniku – może mieć zastosowanie w drodze analogii do płatników, inkasentów, następców prawnych podatnika, jak również osób trzecich które są odpowiedzialne za cudze zobowiązania podatkowe.
W zakresie reguł stosowania powyższej zasady MF wskazuje:
- przepis ten ma szersze zastosowanie niż tylko do postępowania podatkowego,
- przez korzyść podatnika należy rozumieć optymalne dla niego rozwiązanie prawne – to czy jest ono korzystniejsze wskazuje sam podatnik, a korzyść musi być rozpatrywana na gruncie konkretnej sprawy – wobec tego nie ma ona charakteru obiektywnego i może ona się różnić przy stosowaniu tej samej podstawy prawnej dla innych podatników,
- jeśli powstaną wątpliwości, których nie da się usunąć przy zastosowaniu wykładni przepisów prawa podatkowego, w zakresie znaczenia przepisów dla konkretnego stanu faktycznego, organ powinien przyjąć rozumienie korzystniejsze dla przepisów,
- w sytuacji braku zastosowania art. 2a Ordynacji podatkowej przez organ, gdy sąd administracyjny uzna, że były przesłanki do jego zastosowania, będzie mógł uchylić decyzję.
