Prawo budowlane (do którego odsyła ustawa o podatkach i opłatach lokalnych) wskazuje, że w zakresie obiektów reklamowych – przez budowlę należy rozumieć:
- każdy obiekt niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, takie jak:
- wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe.
Przedsiębiorcy wskazują, że w ich ocenie tablice reklamowe nie są trwale powiązane z gruntem – są jedynie tymczasowymi obiektami budowlanymi.
NSA w wyroku z dnia 7 sierpnia 2018 r., sygn. II FSK 1983/16 uznał, że tablice reklamowe składające się z kilku elementów:
- fundamentu,
- konstrukcji nośnej słupa,
- konstrukcji tablicy reklamowej (ekranu)
- stanowią całość techniczno-użytkową będącą budowlą w rozumieniu art. 3 pkt 3 prawa budowlanego.
Sąd wskazał przy tym również, że trwałe związanie z gruntem oznacza posadowienie obiektu na tyle trwale by zapewnić mu stabilność (uniemożliwienie łatwego przesunięcia) i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym (np. zniszczenie przy silnych podmuchach wiatru).
Wyrok NSA wpisuje się w dotychczasową linię orzeczniczą w tym zakresie.
