Od 1 stycznia 2017, zgodnie z ustawą o swobodzie działalności gospodarczej, przedsiębiorcy będą zobowiązani rozliczać się za pośrednictwem rachunku bankowego w przypadku transakcji, w których jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekraczać będzie równowartość 15 000 zł (transakcje w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień dokonania transakcji).
Nastąpi zatem zmniejszenie obecnie obowiązującego limitu 15 000 EUR na 15 000 PLN.
Dodatkowo jednak, ustawodawca w ustawie o CIT oraz ustawie o PIT wprowadził przepis, zgodnie z którym podatnicy nie zaliczą do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej płatność, o której mowa powyżej, zostanie dokonana bez pośrednictwa rachunku płatniczego.
Literalne brzmienie wprowadzanych przepisów wskazuje, że opisana wyżej zasada dotyczyć będzie każdego przypadku rozliczeń dokonywanych przez podmioty gospodarcze z pominięciem rachunku płatniczego. Przedstawiona reguła miałaby zatem zastosowanie również do rozliczeń dokonywanych w drodze kompensaty wzajemnych zobowiązań.
Powyższe, ma szczególne znaczenie dla podmiotów gospodarczych rozliczających się z kontrahentami w oparciu o system wzajemnych kompensat np. w ramach popularnego szczególnie w grupach kapitałowych tzw. systemu nettingu.
Podmioty rozliczające się z kontrahentami w wyżej wskazany sposób powinny rozważyć wystąpienie z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej w przedmiotowej sprawie. W przypadku uzyskania negatywnego stanowiska Ministra Finansów w celu uniknięcia negatywnego efektu podatkowego należy podjąć działania zmierzające do zmiany zasad rozliczeń z kontrahentami.
